W latach pięćdziesiątych XX wieku Olof Palme i premier Tage Erlander sformułowali podstawy szwedzkiej socjaldemokracji i tego, co stałoby się znane jako „model szwedzki”, czerpiąc inspirację nie z reformowanego socjalizmu, ale z amerykańskiego ekonomisty Johna Kennetha Galbraitha i liberalnych idei, które wyartykułował w The Affluent Society. Ideologiczne podstawy szwedzkiego „społeczeństwa zamożnego” opierały się na powszechnym państwie opiekuńczym, zapewniającym obywatelom bezpieczeństwo ekonomiczne, a jednocześnie promującym solidarność społeczną, co stanowiło zerwanie z wcześniejszymi pojęciami selektywnego zapewniania opieki społecznej w Szwecji. Szwedzki model charakteryzował się silnym ruchem robotniczym oraz integracyjnymi, finansowanymi ze środków publicznych i często administrowanymi publicznie instytucjami opieki społecznej.