Do sceny, w której Kean wymyśla parom Anglii, Dumas przeniósł usłyszaną przypadkiem rozmowę Fryderyka z dyrektorem Harelem. Obraz świata teatru i postać Keana, zagrana po mistrzowsku przez Lemaître'a przyniosły sztuce ogromne powodzenia. Heinrich Heine pisał o niejː cały ten obraz przesyca uderzająca prawdziwość... Postać i aktora łączy dziwne pokrewieństwo ... Fryderyk to wspaniały i potężny kpiarz, jego straszliwe błazeństwa każąc blednąć z przerażenia Thalii i uśmiechać się radośnie Melpomenie.
Dyrektor teatru Varieté obiecał Dumasowi premię, jeśli pierwsze dwadzieścia pięć przedstawień Keana przyniesie dochód 60 000 franków. Wieczorem, po dwudziestym piątym przedstawieniu, Dumas wszedł do gabinetu dyrektora, by odebrać obiecaną premię. Nie ma pan szczęścia - oświadczył dyrektor, podsumowując dochód ze sprzedaży - doszliśmy do 59 997 franków. Dumas pożyczył od niego 5 franków, poszedł do kasy i kupił bilet za 5 franków. Ma pan już teraz 60 002 franki - rzekł. I premię otrzymał.