Środki finansowe pochodzące z funduszu Fundacji Alfreda Kruppa von Bohlen i Halbach-Stiftung (Essen), pomógł pozyskać prof. Hans Rothe.
W połowie lat 80. były to jednak wciąż luźne plany profesorów Reinholda Olescha i Hansa Rothego, mające doprowadzić do wydania jednej Biblii polskiej i jednej Biblii czeskiej w osobnych seriach wydawniczych. Z czasem pomysł ten przerodził się w zamiar opublikowania ważniejszych przekładów Pisma Świętego dla Słowian nie tylko zachodnich, ale również wschodnich oraz częściowo południowych. Jako pierwszy przekład z serii ukazała się Biblia Leopolity wydana w roku 1988.
Serie Na projekt „Biblia Slavica” składa się sześć serii: Biblie czeskie (Tschechische Bibeln) Biblie polskie (Polnische Bibeln) Biblie wschodniosłowiańskie (Ostslavische Bibeln) Biblie południowosłowiańskie (Südslavische Bibeln) Inne Biblie słowiańskie (Weitere Bibeln) Seria uzupełniającą (Supplementum) – niesłowiański, litewski przekład Pisma Świętego
Seria czeska objęła: Biblię drezdeńską uzupełnioną tekstami z Biblii ołomunieckiej (1417) i Biblii litomierzycko-trzebońskiej (1411–1414); Biblię kutnohorską z 1489;