Nikoła Iwanow Iwanow (, ur. 2 marca 1861 w Kałoferze, zm. 10 września 1940 w Sofii) – bułgarski wojskowy i polityk, generał piechoty, minister wojny Księstwa Bułgarii (1896–1899).

Życiorys Syn Iwana i Stojanki. Uczył się w Gabrowie, a następnie w liceum Galatasaray w Stambule. Jako ochotnik wziął udział w wojnie rosyjsko-tureckiej. W 1879 ukończył szkołę wojskową w Sofii. Po ukończeniu szkoły służył w milicji Rumelii Wschodniej, awansując w 1881 na stopień porucznika. W latach 1882–1885 studiował w Nikołajewskiej Akademii Sztabu Generalnego w Petersburgu. W czasie wojny serbsko-bułgarskiej był oficerem zaopatrzeniowym, wziął udział w bitwie pod Pirotem.

Po zakończeniu wojny został adiutantem księcia Aleksandra I Battenberga, a następnie w 1887 szefem Departamentu Inspekcji Wojskowej w ministerstwie wojny. W stopniu majora objął w 1888 dowództwo 10 pułku piechoty, rok później został szefem sztabu 4 Brygady, a w 1890 dowodził 1 pułkiem kawalerii. W stopniu podpułkownika w 1891 objął stanowisko zastępcy szefa sztabu armii, a od 1894 szefa sztabu armii. Uczestniczył w rozmowach z Rumunią na temat sporów granicznych w Dobrudży. W 1896 stanął na czele resortu wojny w gabinecie Konstantina Stoiłowa.