Armia Czerwona Zgodnie z dyrektywą dowódcy Frontu Zachodniego, na przedmoście uderzyć miała 16 Armia komarm. Nikołaja Sołłohuba oraz część sił 3 Armii Władimira Łazariewicza. Po opanowaniu przedmościa, Sowieci planowali 14 sierpnia sforsować Wisłę na północ od Warszawy.
Walki na przedmościu thumb|Natarcie XIX Brygady Piechoty
12 sierpnia patrole sowieckiej 16 Armii nawiązały styczność bojową z oddziałami polskiej 11 Dywizji Piechoty, a już 13 sierpnia dowódcy 21 DS i 27 DS wydzielili gros swoich sił do natarcia na Radzymin. Olbrzymia przewaga Sowietów, jak i źle funkcjonująca łączność i niewydolny system dowodzenia oraz brak efektywnego wsparcia artylerią pododdziałów 46 pułku piechoty spowodowały, że Sowieci po dwugodzinnych walkach opanowali Radzymin. Tym samym przełamała została polska obrona na pierwszej linii obrony przedmościa. W tej sytuacji interweniował dowódca 1 Armii gen. Franciszek Latinik i do kontrataku skierował swoją odwodową 1 Dywizję Litewsko-Białoruską. O świcie 14 sierpnia Sowieci uprzedzili działania polskie i pierwsi ruszyli do natarcia. Po opanowaniu Aleksandrowa, Ciemnego, Helenowa i Wólki Radzymińskiej, zagrozili przerwaniem słabo obsadzonej drugiej linii obrony.