W wieku czternastu lat wstąpił do drużyn harcerskich związanych z „Sokołem”.
I wojna światowa – służba w Legionach i wojsku austro-węgierskim W sierpniu 1914 roku, jako osiemnastolatek, wyruszył wraz z młodszym bratem Wiktorem z dworu rodzinnego w Biskupicach Melsztyńskich do Krakowa, gdzie wstąpił do formujących się Legionów Polskich. W 2 szwadronie ułanów walczył w Karpatach Wschodnich i na Bukowinie, w bitwach pod Rarańczą i pod Rokitną. Po przeniesieniu w październiku 1915 roku II Brygady na Wołyń walczył w 2 Pułku Ułanów Legionowych. W 1916 roku ukończył kurs szkoły podchorążych kawalerii i później awansował na chorążego.
W lutym 1918 roku został wraz z innymi oficerami internowany przez armię austriacką w związku ze zbrojnym protestem legionistów po podpisaniu układu w Brześciu Litewskim, oraz w związku z przebiciem się II Brygady Karpackiej przez front do formacji polskich tworzonych w Rosji. Został zdegradowany, wcielony do armii austriackiej i wysłany do kadr przyfrontowych pułków kawalerii w północnych Włoszech. Znalazł się w okolicach Udine, w kadrach 6. Pułku Ułanów, skąd został skierowany do oficerskiej szkoły kawalerii w Stockerau pod Wiedniem.