Zorganizował i przeprowadził wyprowadzenie w zwartym szyku 2 listopada 1918 polskich słuchaczy ze szkoły i ich powrót pociągiem do Krakowa.
W walkach o wschodnie granice Rzeczypospolitej Po powrocie do kraju uczestniczył w formowaniu na terenie Krakowa 2 Pułku Szwoleżerów Rokitniańskich, wstępując do Wojska Polskiego. Został awansowany na podporucznika i jako dowódca półszwadronu został skierowany na front ukraiński do działań w obronie Lwowa i Galicji Wschodniej, z zadaniem obrony Medyki i zabezpieczenia transportów kolejowych idących na wschód. Następnie został przeniesiony do dyspozycji 3 Dywizji Piechoty Legionów i prowadził walki z Ukraińcami oraz działania patrolowe. W tym czasie miał pod swoim dowództwem wieloletniego towarzysza broni i przyjaciela, podporucznika Klemensa Rudnickiego. Kampanię ukraińską zakończył nad Zbruczem w lipcu 1919.