, dosłownie Stolica pokoju i spokoju – miasto, historyczna stolica Japonii w latach 794–1868, w późniejszym okresie znane jako Kioto (Kyōto).

W 784 roku cesarz Kammu postanowił o przeniesieniu stolicy z Heijō-kyō (dzisiejsza Nara) do Nagaoka-kyō. Nowa siedziba cesarska nie została nigdy dokończona, przed jej ukończeniem cesarz podjął kolejną decyzję o przeprowadzce, tym razem do Heian-kyō, czyli dzisiejszego Kioto, co oficjalnie miało miejsce w 794, choć budowa nowej stolicy trwała jeszcze kilka lat po przenosinach. Miasto pozostało oficjalną stolicą (choć niekoniecznie ośrodkiem władzy) aż do restauracji Meiji w 1869. Popularnie zwane po prostu “stolicą” (miyako lub kyō), po dołączeniu drugiego członu (to) uzyskało nazwę Kyōto (spolszczone Kioto), a oficjalna nazwa funkcjonowała wyłącznie w dokumentach.

Położenie Miejsce wybrane na nową stolicę, obszerna (ok. 300 km²) kotlina między górami, zamieszkana była od czasów Jōmon. Z czasem pokrywające ją bagna zostały osuszone i w okresie Yayoi stała się idealnym miejscem do uprawy ryżu, żyznym i dobrze nawodnionym. Rozwijały się w niej ośrodki kultury Kofun, której pozostałością były liczne kurhany, w tym grobowiec przodka cesarza Kammu.