Cybernetyczne planowanie Począwszy od początku lat 60. Komunistyczna Partia Związku Radzieckiego rozważała odejście od istniejącego stalinowskiego planowania dowodzenia na rzecz rozwoju powiązanego komputerowo systemu alokacji zasobów opartego na zasadach cybernetyki. Rozwój ten był postrzegany jako podstawa do przejścia do optymalnego planowania, które mogłoby stanowić podstawę bardziej rozwiniętej formy gospodarki socjalistycznej opartej na informacyjnej decentralizacji i innowacyjności. Było to postrzegane jako logiczny postęp, biorąc pod uwagę, że system równowagi materialnej był ukierunkowany na szybką industrializację, którą Związek Radziecki osiągnął już w poprzednich dekadach. Jednak na początku lat siedemdziesiątych XX wieku koncepcja wyjścia poza status quo została porzucona przez sowieckich przywódców, którzy uważali, że system ten zagraża partyjnej kontroli nad gospodarką. Na początku lat 70. skończyło się oficjalne zainteresowanie tym systemem.