podczas kampanii Armii Australijskiej na Nowej Gwinei nazwy geograficzne zostały nadane ad hoc i spodziewano się, że wybranie nazw przed bitwą poprawi precyzję późniejszego planowania i komunikacji.
thumb|Kontradm. Forrest B. Royal, gen. Leslie Morshead i wicemarszałek lotnictwa William Bostock podczas dyskusji na temat planowanego lądowania na Tarakanie, 12 kwietnia 1945 r. Plany aliantów przewidywały, że Tarakan zostanie zabezpieczony dość szybko. Oczekiwano, że operacja obejmie krótką walkę o lotnisko, po której nastąpi faza „konsolidacji”, podczas której lotnisko i port na wyspie zostaną rozbudowane w celu wspierania operacji sojuszniczych. Planiści nie przewidzieli znaczących walk w głębi Tarakanu i nie opracowano żadnych planów działań na obszarach innych niż plaże desantowe, miasto Tarakan i lotnisko. Planiści jednak słusznie przewidzieli, że Japończycy postawią swoje główne stanowisko w innym miejscu niż plaża inwazjna i nie będą w stanie przeprowadzić dużego kontrataku.