Z Torunia Głównego tory skierowano na zachód, skąd przez prowizoryczny drewniany most kierowały się do poszczególnych fortów na zachód od Torunia, kończąc trasę na dworcach Toruń Północny lub Toruń Mokre.
Kolejka Toruń Mokre – Lubicz – Lipno - Sierpc – Raciąż W 1914 roku, krótko przed wybuchem I wojny światowej, niemieckie wojska kolejowe wybudowały kolejkę wąskotorową, wzdłuż drogi kołowej wiodącej z Torunia Mokrego do Lubicza. Po zakończeniu budowy Niemcy zaczęli gromadzić sprzęt i materiały do budowy kolejki na trasie Lubicz – Raciąż. Budowę rozpoczęto po wybuchu wojny. Tory kładziono na istniejącej drodze kołowej. 8 kwietnia 1915 roku kolejka dotarła do Sierpca, a 1 maja do Raciąża. Po ukończeniu budowy trasa liczyła 120 km długości.
Linia dzieliła się na cztery odcinki: Toruń Mokre – Lubicz (12 km) Lubicz – Lipno (38 km) Lipno – Sierpc (37 km) Sierpc – Raciąż (33 km).
Cywilny ruch pasażerski został dopuszczony po odsunięciu się linii frontu na wschód. Trasę z Torunia Mokrego do Lubicza rozebrano w 1916 roku.
Plany W gazecie Thorner Presse z 1894 roku zaplanowano budowę miejskiej kolejki wąskotorowej w prawobrzeżnym Toruniu. Plany te nie zostały nigdy zrealizowane.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Transport kolejowy w Toruniu Toruń Kategoria:Infrastruktura transportu w Toruniu