We fragmencie Eddy o Dellingu, nordyckim bogu światła, karzeł wypowiada urok lub zaklęcie przed „drzwiami Dellinga” (fyr Dellings durum), co najwyraźniej oznacza „o świcie”.
Przynoszenie światła W mitach indoeuropejskich *H₂éwsōs jest przedstawiana albo jako niechętnie przynosząca światło, za co jest karana, albo jako ofiara uratowana przez swoich braci, boskich bliźniaków, z wodnistego niebezpieczeństwa na wschodnim morzu. Temat ten jest szeroko rozpowszechniony w wielu tradycjach: Eos i Aurora czasem niechętnie opuszczają jej łóżko, Uszas jest karana przez Indrę za próbę uprzedzenia dnia, a Auseklis nie zawsze wstawała rano, jak mówiono, że jest zamknięta w złotej komnacie szyjąca aksamitne spódnice. Sanskrycki epitet dyotaná („Nosicielka Światła”) został raz użyty w stosunku do Uszas w Rygwedzie.