Część wierzchołkowa gonokoksytów jest słabo wykształcona lub całkiem zanikła, natomiast płat podstawowy jest dobrze rozwinięty i zwykle zaopatrzony w grube szczecinki.
thumb|left|Larwa Culiseta inornatus, rycina Larwy zaopatrzone są w szeroką głowę o dobrze rozwiniętych, ustawionych w linii prostej włoskach czołowych. Spotyka się w obrębie rodzaju formy o narządach gębowych przystosowanych do zbierania pokarmu z podłoża, do łowienia planktonu w toni wodnej, jak i pośrednie pomiędzy nimi. Czułki mają szczecinki na swych szczytach podzielone na dwie grupki: wierzchołkową i przedwierzchołkową. Głowa o pełnym szwie hypostomalym odróżnia je od przedstawicieli rodzaju Ficalbia. Tułów zaopatrzony jest w pęcherze tchawkowe. Liczne, tępo zakończone, pozbawione kolca głównego łuski formują parę szczotek na bokach ósmego segmentu odwłoka. Syfon oddechowy odznacza się dobrze rozwiniętymi pierścieniem podstawowym i uszkami oraz dość krótkim, przedłużającym się w rząd włosków grzebieniem syfonalnym. Chetotaksja syfonu charakteryzuje się szczecinką 1-S umieszczoną u nasady syfonu, a nie w jego części tylno-bocznej – cechę tę współdzielą jeszcze tylko rodzaje Ficalbia i Hodgesia;