Na szczycie kopca rośnie okazała lipa drobnolistna, której wiek jest szacowany na około 300-350 lat. Ma ona wysokość 20,5 m i obwód pnia 5,12 m na wysokości 1,30 m. Za zabytek uchodziła już na początku XX wieku, natomiast oficjalnie status pomnika przyrody nadano jej po raz pierwszy w 1955 roku.

Badania archeologiczne thumb|left|Pomnik przyrody – lipa drobnolistna rosnąca na szczycie wzniesienia Kompleksowe badania archeologiczne terenu gródka były przeprowadzone w 1983 roku przez zespół dr Heleny Malinowskiej i mgr Grażyny Góral z Muzeum Górnośląskiego w Bytomiu. Podczas tych badań potwierdzono część dotychczasowych przypuszczeń dotyczących kopca, dokonano również nowych ustaleń.

Jednym z nich było odkrycie faktu, iż wzgórze wskutek wcześniejszych intensywnych przeobrażeń zostało zmniejszone o ponad połowę. Splantowaniu uległa przede wszystkim środkowa i południowa część pagórka, ziemią z której częściowo została zasypana okalająca gródek fosa.