Pod wpływem tych wiadomości generałowie Rozwadowski, Haller i Weygand uznali, że konieczne jest natychmiastowe podjęcie działań odciążających, które zmniejszyłyby nacisk przeciwnika na przedmoście. Błędnie założywszy, iż na kierunku warszawskim znajdują się główne siły Tuchaczewskiego, rozkazali 5 Armii przystąpić do kontrofensywy przeciw ponad dwukrotnie silniejszym siłom bolszewickim, które nacierały na północnym Mazowszu.
Polski plan przewidywał, że główne siły 5 Armii przeprowadzą uderzenie na odcinku Borkowo–Sochocin. Grupa gen. Franciszka Krajowskiego, w której skład wchodziły 8 Brygada Jazdy oraz pięć batalionów i cztery baterie z 18 DP, otrzymała natomiast zadanie osłony lewego skrzydła 5 Armii. Już 13 sierpnia polski 2 pułk ułanów rozgromił we wsi Milewo bolszewicki 29 pułk strzelców, zabijając lub biorąc do niewoli blisko 270 żołnierzy nieprzyjaciela. Sukces ten zachęcił dowództwo 8 Brygady Jazdy do kontynuowania marszu w głąb terytorium opanowanego przez bolszewików.