Nikołaj Aleksandrowicz Dobrolubow (; ur. w Niżnym Nowogrodzie, zm. w Petersburgu) – rosyjski filozof, publicysta, krytyk literacki, jeden z XIX-wiecznych ideologów rewolucyjnych demokratów. Był uczniem i współbojownikiem innego rosyjskiego filozofa, Nikołaja Czernyszewskiego.
Krytyka literacka, którą uprawiał Dobrolubow z czasem przekształciła się w publicystykę społeczno-polityczną.
Życiorys Dobrolubow był synem prawosławnego duchownego. W latach 1848–1853 studiował w prawosławnym seminarium duchownym w Niżnym Nowogrodzie, a w okresie 1853–1857 kształcił się w Głównym Instytucie Pedagogicznym w Petersburgu na Wydziale Historyczno-Filologicznym. W latach 1856–1861 pełnił funkcję redaktora działu krytyki i bibliografii w czasopiśmie literacko-społecznym „Sowriemiennik” ().
Poglądy Jako filozof propagował materializm przyrodniczy uzupełniony o antropologizm niemieckiego filozofa Ludwiga Feuerbacha. W poglądach społecznych Dobrolubow nawiązywał do koncepcji prawa natury, zdrowego rozsądku, a także nieuwzględniającej czynników historycznych „natury ludzkiej”, której wieczne prawa, w poglądzie na świat i w odczuciach niewykształconej części społeczeństwa, ukazują się co jakiś czas w najczystszej postaci.