P. l. talautensis podobnie jak P. l. salvadorii ma zielony kuper. Barwa błękitna na głowie rozciąga się po policzki.
Ekologia i zachowanie Aleksandretty modroczapkowe żyją na nizinnych obszarach do 1000 m n.p.m. Ich środowisko stanowią lasy. Spotykane są też w pobliżu pól uprawnych oraz na plantacjach bananowców i palm kokosowych. Prowadzą osiadły tryb życia. Zazwyczaj przebywają w stadach do 12 osobników, często razem z listkogonkami złotogrzbietymi (Prioniturus platurus). Pożywienie zdobywają na drzewach owocowych. W skład ich diety wchodzą owoce, orzechy, nasiona.
Sezon lęgowy papug modroczapkowych trwa od kwietnia do czerwca. Gniazda zakładają w dziuplach drzew, gdzie samica składa 2–3 jaja oraz wysiaduje przez 25–31 dni. Młode opuszczają dziuplę po 54–63 dniach, a są w pełni samodzielne po kolejnych 3 tygodniach.
Status Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje aleksandrettę modroczapkową za gatunek bliski zagrożenia (NT – Near Threatened). Liczbę dorosłych osobników szacuje się na 1500–7000, a trend liczebności jest malejący.