Pavel Vranický, , także Wraniczky, Wranizky (ur. 30 grudnia 1756 w Nové Říše, zm. 26 września 1808 w Wiedniu) – austriacki kompozytor, dyrygent i skrzypek czeskiego pochodzenia.

Życiorys Brat Antonína. Uczył się w szkole przy klasztorze norbertanów w Nové Říše, a w latach 1770–1771 uczęszczał do gimnazjum jezuickiego w Igławie, gdzie uczył się śpiewu oraz gry na organach i skrzypcach. W 1771 roku rozpoczął studia teologiczne na uniwersytecie w Ołomuńcu. W 1776 roku wyjechał do Wiednia, gdzie kontynuował naukę w seminarium, na początku lat 80. porzucił jednak teologię i zajął się muzyką. Uczył się u Josepha Martina Krausa i Josepha Haydna. Od 1785 roku był dyrektorem muzycznym na dworze hrabiego Johanna Nepomuka Esterházyego. Kierował wiedeńskimi Theater am Kärntnertor i Burgtheater. Był także sekretarzem Tonkünstler-Sozietät.

Twórczość Za życia wysoko ceniony jako kompozytor i dyrygent. Kierował prawykonaniem I symfonii Ludwiga van Beethovena (1800). Napisał Symfonię C-dur na uroczystość koronacji Franciszka II w 1792 roku. Przyjaźnił się z Wolfgangiem Amadeuszem Mozartem, z którym należał do jednej loży masońskiej. Skomponował m.in.