Wzięto kolejnych kilkuset jeńców, zdobyto kolejną baterię oraz liczne wozy taborowe.
Tymczasem od strony Sokołowa zbliżyła się kolejna bolszewicka kolumna, zauważono również, że do kontrataku szykuje się załoga Frankopola. Pododdziały por. Pietraszewskiego były osłabione i wyczerpane walką, a w dodatku część żołnierzy musiano skierować do pilnowania jeńców, których liczba znacznie przewyższała liczebność polskiego oddziału. W tej sytuacji Pietraszewski uznał, że obrona Skrzeszewa nie rokuje szans powodzenia i wycofał swoje pododdziały nieco dalej na południe, skąd skutecznie obłożył wieś i szosę ogniem karabinów maszynowych. Opuszczając Skrzeszew, ewakuowano własnych rannych, a także zabrano jeńców oraz zamki z czternastu zdobycznych dział.
W międzyczasie ppłk Szmidt przejął dowodzenie nad całą brygadą. Uzyskawszy wiadomość, że bolszewicy pozostawili w Skrzeszewie jedynie straż tylną, uporządkował swoje oddziały i rzucił je do natarcia. Stawiający silny opór przeciwnik został wyparty ze wsi atakiem na bagnety. Wzięto jeńców, zdobyto baterię artylerii i kilka ckm. W trakcie pościgu polscy kawalerzyści zdobyli wzgórza przed Frankopolem, z których mogli skutecznie ostrzeliwać most. Bolszewicy próbowali odzyskać je kontratakiem, który załamał się jednak w ogniu zdobycznych ckm oraz dział. Te ostatnie uruchomił chor.