W pościgu za kawalerzystami Szmidta czerwonoarmiści wyszli ze Skrzeszewa. Nie zdawali sobie jednak sprawy, że odsłonili w ten sposób swoją lewą flankę. Wykorzystał to por. Pietraszewski. Podporządkowawszy sobie pół szwadronu oraz kolejną drużynę ckm, które wycofały się uprzednio w kierunku jego pozycji, zorganizował uderzenie na Skrzeszew. Bolszewicy nie spodziewali się uderzenia od strony Frankopola, a w dodatku sprzyjający teren pozwolił Pietraszewskiemu niepostrzeżenie podejść pod wieś. Gwałtownym uderzeniem rozbito bolszewicką kompanię odwodową i zdobyto baterię artylerii. W międzyczasie ppłk. Szmidt rzucił szwadron por. Rejnhardta do uderzenia na nieprzyjacielską tyralierę, która w pościgu za jego kolumną wyszła ze Skrzeszewa. Dodatkowo bolszewików ostrzelały z flanki drużyny ckm pod dowództwem rtm. Chomińskiego, a gdy przystąpili do bezładnego odwrotu, ze Skrzeszewa uderzył na nich od tyłu por. Pietraszewski. Grupa Sowietów usiłowała zorganizować opór na zachodnim skraju wsi, lecz por. Pietraszewski rozbił ją gwałtownym uderzeniem swojego ostatniego plutonu. W polskie ręce wpadło kilkuset jeńców, dwa sztandary, kilka ckm i wiele wozów taborowych. Po podciągnięciu koniowodnych i ubezpieczeniu wsi, porucznik wysłał szwadron w konnym szyku oraz drużynę ckm na taczankach w pościg za wycofującymi się na północ bolszewikami.