Maciej z Koła (ur. ok. 1375 w Kole, zm. 1441) – polski duchowny katolicki, rektor Akademii Krakowskiej, profesor teologii i prawnik. Kanonik wieluński, uniejowski i poznański, prałat kolegiaty w Skalbmierzu.
Życiorys Pochodzenie i wykształcenie Był synem Marcina, najprawdopodobniej mieszczanina kolskiego. Dokładna data urodzin Macieja z Koła nie jest znana, lecz przyjmuje się, że przyszedł na świat około 1375. Studiował na Wydziale Sztuk Wyzwolonych Uniwersytetu Karola w Pradze, gdzie w 1395 zdobył tytuł bakałarza, a 4 lata później magistra sztuk. Przypuszcza się, że mógł podjąć także studia medyczne lub prawnicze.
Działalność uniwersytecka w Krakowie Najprawdopodobniej w 1403 rozpoczął pracę jako wykładowca w krakowskim Wydziale Sztuk oraz opiekun biblioteki uniwersyteckiej. W tym samym czasie studiował również prawo kanoniczne. Po 1405 uzyskał stopień bakałarza, a w 1408 lub 1414 licencjata prawa kanonicznego. Jego promotorem był Stanisław ze Skarbimierza. Najprawdopodobniej nie odbył promocji doktorskiej, gdyż do 1435 tytułował się stopniem licencjata, a ze stopniem doktora wystąpił w źródłach tylko raz: w 1439. Najprawdopodobniej około 1417 uzyskał stopień bakałarza na Wydziale Teologii, a 10 lipca 1428 uzyskał tam doktorat.