Bernard Stiegler (ur. 1 kwietnia 1952 w Villebon-sur-Yvette (Essonne), zm. 5 sierpnia 2020 w Épineuil-le-Fleuriel) – francuski filozof, był dyrektorem Instytutu Badań i Innowacji, który założył w 2006 przy Centre Georges-Pompidou. Stał również na czele stowarzyszenia Ars Industrialis, międzynarodowej grupy refleksji, którą powołał w 2005. Jeden z najważniejszych przedstawicieli nowej filozofii francuskiej, który w centrum swojej refleksji umieścił technikę. Jego najbardziej znaną pracą jest tryptyk La technique et le temps [Technika i czas], składający się z tomów: La Faute d’Épiméthée [Wina Epimeteusza], La Désorientation [Dezorientacja] oraz Le Temps du cinéma et la question du mal-être [Czas kina a kwestia nieszczęśliwości]
Wpływy, tematyka i cel prac Na heterodoksyjną myśl Stieglera wpływ wywarli: Platon, Arystoteles, Jacques Derrida, Gilbert Simondon, André Leroi-Gourhan, Martin Heidegger, Edmund Husserl, Immanuel Kant, Sigmund Freud, Karl Marx, Friedrich Nietzsche, Gilles Deleuze, André Gorz, Henri Bergson, Georges Canguilhem, Erwin Schrödinger, Alfred Lotka i Nicolas Georgescu-Roegen.