Kluczowymi obszarami myśli Stieglera są: technika, czas, indywiduacja, noeza, automatyzacja, algorytmizacja, cyfryzacja, pragnienie, troska, libido w kapitalizmie, krytyka marketingu, praca, konsumpcjonizm, konsumencki kapitalizm, edukacja, entropia, antropocen.
Głównym celem filozoficzno-aktywistycznego przedsięwzięcia Stieglera było określenie nowych ram ekonomii politycznej na miarę wyzwań XXI wieku, począwszy od fundującego jego myśl przekonania, że wszystkie relacje w czasie są w nim zakorzenione technologicznie. To zakorzenienie skłoniło Stieglera do gruntownego przemyślenia techniczności życia, a w szczególności życia ludzkiego. Swoje prace Stiegler poświęcił wyzwaniom wynikającym z transformacji społecznych, politycznych, ekonomicznych, epistemologicznych i psychologicznych, które są związane z rozwojem technologicznym. Stiegler włączył w obręb swojej rozległej refleksji filozoficznej wiedzę z zakresu termodynamiki, biologii, antropologii, historii techniki, informatyki i ekonomii. Jego ostatnie prace koncentrują się na kwestiach związanych z antropocenem i kryzysem klimatycznym. W ostatnich latach swojej aktywności współpracował z młodzieżą z Młodzieżowego Strajku Klimatycznego.