Pobyt w więzieniu wykorzystał na lekturę prac językoznawczych i filozoficznych. Na spotkaniu z czytelnikami na Big Book Festiwal w czerwcu 2018 w Warszawie wyznawał, że stał się filozofem dzięki ciszy więziennej celi, a także dzięki Granelowi: Granel otrzymał w drodze wyjątku pozwolenie na dostarczanie mu do więzienia książek, natomiast Stiegler, na skutek podjęcia trzytygodniowego strajku głodowego, wymusił na personelu zakładu umieszczenie go w jednoosobowej celi. Szczególne wrażenie wywarła na nim lektura Kursu językoznawstwa ogólnego de Saussure’a i O gramatologii Jacques’a Derridy. Czytał również wnikliwie fenomenologię Husserla. Pod wrażeniem tych lektur Stiegler podjął korespondencyjne studia filozoficzne na Uniwersytecie w Tuluzie. Ponieważ nie miał matury, przystąpił do egzaminu wstępnego, który zdał z sukcesem. Swoją pracę magisterską poświęconą Platonowi postanowił wysłać Derridzie, który odpisał na jego list i odtąd wspierał. Jako „pisarz więzienny” nabrał zamiłowania do nauczania i pomagał osadzonym w przygotowaniach do matury. Sam natomiast narzucił sobie prawdziwą ascezę, która okazała się decydująca w procesie filozoficznego formowania.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Bernard Stiegler · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.