Swoje doświadczenie więzienne Stiegler opisał w autobiograficznym tekście Przejście w akt. Swoje „stawanie się filozofem” opisuje jako „stawanie-się-filozofem w akcie”, o którym zadecydowało przypadkowe (przypadłe, akcydentalne) „przejście do czynu” (obrabowanie banku). Przejście w akt i przejście do czynu [passage à l’acte] są tutaj ze sobą nierozerwalnie związane. Z jednej strony chodzi o przejście z potencji w akt w odniesieniu do arystotelesowskiej koncepcji duszy, a z drugiej strony – o dwuznaczność terminu „przejście do czynu”. W psychoanalizie termin ten oznacza bowiem gwałtowne działanie, dokonanie pod wpływem niecodziennego i nieświadomego impulsu czynu negatywnegoAndrzej Leder tłumaczy passage à l’acte jako „rozegranie w działaniu”, w nawiązaniu do wykładni u Lacana (zob. Andrzej Leder, Rysa na tafli, PWN, Warszawa 2016, s. 170–171.).:
To w tym złożonym znaczeniu aktu swoje „stawanie-się-filozofem w akcie” Stiegler rozpoznaje jako „efekt anamnezy wytworzonej przez obiektywną sytuację w akcydentalnym biegu mojego istnienia”, a lata odsiadywania kary za swój czyn wspomina jako