Lata 1980–1989 Po wyjściu z więzienia, w 1983 Stiegler pracował dla izby adwokackiej TEN w charakterze konsultanta do spraw rozwoju technologicznego i miejskiego. W 1984 i między innymi dzięki wsparciu Derridy, został mianowany na okres sześciu lat dyrektorem programowym w Collège international de philosophie. W 1987 przygotował wystawę Pamięci przyszłości [Mémoires du futur] w Centre Georges-Pompidou.
W 1989 powierzono mu misję utworzenia grupy badawczej przy Bibliotece Narodowej Francji, której celem było opracowanie koncepcji stanowisk czytelniczych wspomaganych komputerowo oraz systemu adnotacji tekstów. Efektem prac grupy było utworzenie prototypu przemysłowego przez AIS Berger-Levrault. Projekt został przerwany w 1993 na skutek zmiany składu rządu za prezydentury François Mitterranda, która pociągnęła za sobą zmianę dyrekcji BNF.
Lata 1990–1999 W 1993 Bernard Stiegler obronił swoją rozprawę doktorską pt. La Faute d’Épiméthée: la technique et le temps [Wina Epimeteusza: technika i czas], napisaną pod kierunkiem Jacques’a Derridy, którą opublikuje rok później jako pierwszą część tryptyku La technique et le temps. „Oto doktorat, który przejdzie do historii” – powiedział podczas obrony DerridaCyt. za czwartą okładką zbiorczego wydania Techniki i czasu.