W drugiej połowie XVIII wieku wydawane są pierwsze śpiewniki drukowane: Между делом безделье [Mieżdu diełom biezdiel'je] z muzyką na trzy głosy, wydane w latach '50 XVIII wieku, drugie wydanie w 1759; Собрание разных песен [Sobranije raznych piesien] Michaiła Dmitrijewicza Czułkowa w 4 częściach, 1770—74 (bez nut); Собрание русских простых песен с нотами [Sobranije russkich prostych piesien s notami] w 4 częściach, 1776—1795 (z nutami); Собрание народных русских песен, с их голосами [Sobranije narodnych russkich piesien s ich gołosami] , z pochodzenia Czecha, w Petersburgu w 1790 roku; literacki Карманный песенник, или Собрание лучших светских и простонародных песен [Karmannyj piesiennik, ili sobranije łuczszych swietskich i prostonarodnych piesien] poety Iwana Iwanowicza Dmitrijewa, wydany w 1796 roku. W XIX wieku śpiewniki upowszechniły się wśród wszystkich warstw społeczeństwa; wydawane były m.in. tanie łubkowe (drzeworytnicze) śpiewniki dla ludności miejskiej i wiejskiej. Od lat dziewięćdziesiątych XIX wieku do śpiewników włączano pieśni robotnicze;