Wykraczają one poza trzy tradycyjne rodzaje gramatyczne – męski, żeński i nijaki, i dotyczą rodzaju określanego jako bezpłciowy. Przyjęły się jednak w języku polskim i są używane poza powieścią Dukaja. Obecnie dukaizmy są używane przez niektóre osoby niebinarne w codziennym życiu; użycie ich w tym środowisku przyczyniło się do ich popularyzacji. Są także wykorzystywane okazjonalnie również przez innych autorów fantastyki oraz tłumaczy tekstów z języków posiadających formy niebinarne (jak np. angielskie them/they).
Dukaizmy są jedną z form proponowanych dla języka polskiego. Obecnie (2025) nie jest oczywiste, czy nastąpi szersze przyjęcie dukaizmów w języku polskim; innym proponowanym rozwiązaniem są np. osobatywy (wyrażenia niewskazujące płci osoby, o której się mówi). Istnieją też kombinacje dukaizmów z innymi formami, a także ich rozwinięcia (takie jak dukatywy).
Gramatyka Dukaizmy związane są z nietypową koniugacją i deklinacją. Dukaj opisał to jako „gramatykę postpłciową”, Niekiedy termin dukaizmy użyty jest specyficznie dla form werbalnych i zaimkowych, a dla form rzeczownikowych zaproponowano termin dukatywy. Dukatywy nie istniały w powieści Dukaja, i nie zostały stworzone przez Dukaja.