Symbolem obniżenia autorytetu władzy cesarskiej był fakt, że patriarcha Konstantynopola Michał Kerulariusz, w czasach rządów Izaaka Komnena zaczął nosić purpurowe trzewiki, co przysługiwało dotąd jedynie cesarzowi. Oznaczało to uniezależnienie Kościoła od cesarza. Kościół dotąd przez stulecia, zgodnie z doktryną cezaropapizmu był podległy cesarzowi, a w myśl polityki Kerulariusza zrównywał się z nim. Kolejnym szkodliwym czynnikiem w XI wieku był przywilej ekskusjiEkskusja – (łac. excussio), postępowanie wierzyciela wobec dłużnika w celu uzyskania zaspokojenia pretensji; w szczególności obowiązek wniesienia skargi przeciwko dłużnikowi, przed zaskarżeniem osoby trzeciej, odpowiadającej obok dłużnika (ręczyciel). – Exceptio (beneficium) excussionis., Wielka ilustrowana encyklopedia powszechna, Wydawnictwo Gutenberga, Kraków 1929, hasło: EKSUKSJA., który zwalniał z podatków wielkich właścicieli ziemskich, przez co pieniądze płynęły do członków dynastii zamiast kasy cesarskiej. Poza immunitetem podatkowym istniał również immunitet sądowy, gdzie możnowładca sprawował władzę sądowniczą nad parojkami, czyli swoimi poddanymi. W XI wieku upowszechniła się również pronoja, czyli własność ziemska oddawana możnowładcom za zasługi.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Upadek Cesarstwa Bizantyńskiego · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.