KAI miałaby pełnić rolę „tuby propagandowej” – przekazującej komunikaty instytucji bez możliwości niezależnego działania.

Gęsiak uzasadniał swój plan potrzebą synchronizacji przekazu medialnego Kościoła – wskazywał na „brak spójnej i zsynchronizowanej polityki komunikacyjnej” i postulował scentralizowanie publikacji pod jednym podmiotem decyzyjnym.

Sprzeciw KAI i reakcje prawne Zarząd KAI stanowczo oponował przeciwko planowi, wskazując na sprzeczność koncepcji z prawem spółek oraz z teorią organizacji mediów. Agencja podkreślała, że pomysł przypomina rozwiązania z czasów totalitarnych, gdy instytucje prasowe były podporządkowane biurom propagandowym władzy.

W efekcie oporu KAI, w tym prezentacji przez zarząd agencji krytycznej opinii prawnej, prezes i redaktor naczelny KAI, Marcin Przeciszewski, zrezygnował po 32 latach pracy. Wypowiedział się także o ryzyku odpowiedzialności karnej i gospodarczej dla KAI, z utraty autonomii i niezależności przez agencję.