Bitwa o Peluzjum – starcie zbrojne, które miało miejsce w 343 roku p.n.e. o twierdzę Peluzjum na Synaju przy Delcie Nilu pomiędzy siłami egipskim a perskimi. Bitwa pozwoliła Persom podbić ponownie Egipt, kończąc ostatni okres rządów dynastii władców pochodzenia egipskiego w starożytnym Egipcie.
Tło sytuacyjne Pod koniec V wieku p.n.e. egipski buntownik Amyrtajos wykorzystał niestabilność w Imperium Perskim, osiągnął niepodległość Egiptu i został faraonem. Rozpoczęło to nowy okres wojen pomiędzy Persją i wyzwolonym Egiptem. Między 390 a 387 rokiem p.n.e. Artakserkses II próbował nieskutecznie złamać niezależność państwa egipskiego.
W 349 roku p.n.e. doszło do wybuchu antyperskiego powstania miast Fenicji, które zostało wsparte przez Egipcjan. Rewolta rozprzestrzeniła się na inne prowincje Imperium Achemenidów: Judeę, Syrię i Cypr. Artakserkses III brutalnie stłumił bunt i postanowił ostatecznie zająć Egipt.