W połowie lat 20. XX wieku rodzice Nowackiego kupili majątek w Podgajku, wyprowadzając się z Mominy na Sandomierszczyźnie. W Podgajku poza dworkiem, w którym mieszkali rodzice, ks. Henryk przygotował też stary spichlerz, dostosowując go do celów duszpasterskich. Z czasem w ośmiu pokojach budynku, nazywanego „Laudesówką”, znalazło się miejsce na dni skupienia i rekolekcje dla oblatek, studentek i pań z Towarzystwa Liturgicznego.
Nowacki był związany z wieloma zakonami żeńskimi – szczególnie poprzez udzielanie lekcji śpiewu. Uczył karmelitanki na Wolskiej w Warszawie. Napisał dla nich tzw. pieśni karmelitańskie. Uczył siostry niepokalanki w Szymanowie, nazaretanki przy ul. Czerniakowskiej w Warszawie. Do słów Franciszki Siedliskiej napisał melodię kolędy „W żłóbeczku na sianeczku”. Był też w kontakcie z siostrami zmartwychwstankami, a przez ks. Władysława Korniłowicza – z franciszkankami z Lasek. Szczególną więzią był związany z benedyktynkami samarytankami z Niegowa. W 1934 roku poznał Wincentą Jadwigę Jaroszewską i uczył ją śpiewu gregoriańskiego. Za jej namową przyjął oblaturę benedyktyńską w opactwie św. Pawła za Murami w Rzymie i uzyskał pozwolenie na tworzenie oblatury benedyktyńskiej w Polsce.