Zdaniem autora, dzięki wyjątkowo emocjonalnemu wystąpieniu Peryklesa Aspazja została uniewinniona, Atenajos cytuje Antystenesa twierdzącego, że Perykles występując w jej obronie przeciwko oskarżeniu o bezbożność, wylał „więcej łez, niż gdyby zagrożone było jego życie i majątek” (Atenajos z Naukratis, Deipnosophistae, XIII, 589).. Kolejnego z przyjaciół Peryklesa, Anaksagorasa, zaatakowała eklezja (Zgromadzenie Ludowe) z powodu jego przekonań religijnychPlutarch, Perykles, XXXVI (ang.). Zdaniem Kagana, nie można jednak wykluczyć, że sprawa Aspazji i jej uniewinnienie były późniejszym wymysłem, „który rzeczywiste pomówienia, podejrzenia i sprośne dowcipy zmienił w zmyślony proces sądowy”. Anthony J. Podlecki, profesor nauk klasycznych Uniwersytetu Kolumbii Brytyjskiej, twierdzi, że Plutarch (albo źródło, na którym się oparł) prawdopodobnie źle zrozumiał scenę którejś z komediiA.J. Podlecki, Pericles and his Circle, 33. Kagan dodaje, że nawet jeśli uwierzymy tym opowieściom, Aspazja wyszła z tego wszystkiego bez szwanku z pomocą Peryklesa lub bez niejD. Kagan, The Outbreak of the Peloponnesian War, 201.