Według Plutarcha, uważano, że to pochodząca z Miletu Aspazja ponosi odpowiedzialność za wojnę, gdyż Perykles rozstrzygnął spór na niekorzyść Samos i zaatakował wyspę, aby ją zadowolić.
Przed wybuchem wojny peloponeskiej (431–404 p.n.e.), Perykles, niektórzy z jego najbliższych towarzyszy i Aspazja stali się obiektem serii osobistych i prawnych ataków. W szczególności Aspazja została oskarżona o demoralizowanie ateńskich kobiet dla zaspokojenia perwersji PeryklesaKagan ocenia, że jeżeli doszło do procesu Aspazji, „mamy powody by przyjąć, że miało to miejsce właśnie w 438 r., a nie w jakimkolwiek innym momencie” (D. Kagan, The Outbreak of the Peloponnesian War, 197).. Plutarch wspomina, że wytoczono jej proces o bezbożność, w którym komediopisarz Hermippos był oskarżycielemJames F. McGlew, profesor Uniwersytetu Stanowego Iowa, uważa, że nie jest zbyt prawdopodobne, aby oskarżenia Aspazji dokonał Hermippos. Jest przekonany, że „Plutarch (albo źródła, z których korzystał) pomylił sąd z teatrem (J.F. McGlew, Citizens on Stage, 53).Plutarch, Perykles, XXXII (ang.). Wszystkie te zarzuty prawdopodobnie nie były niczym więcej niż nieudowodnionymi oszczerstwami, ale było to gorzkie doświadczenie dla ateńskiego przywódcy.