Zélée – kanonierka typu Surprise zbudowana dla Marine nationale. Zaprojektowana do służby zamorskiej, była wykorzystywana przez Francuzów w ich koloniach w Indochinach i na Pacyfiku. Na początku I wojny światowej została przydzielona do służby patrolowej na wodach wokół Tahiti. Została zatopiona 22 września 1914 roku podczas niemieckiego bombardowania Papeete.
Konstrukcja „Zélée” miała 56,3 m długości całkowitej, 7,9 m szerokości, 3,09 m średniego i 3,71 m maksymalnego zanurzenia. Wypierała pomiędzy 617 a 637 ton. Załoga składała się z 6 oficerów i 93 marynarzy. Napęd składał się z pojedynczej poziomej maszyny parowej potrójnego rozprężania, napędzającej pojedynczą śrubę. Parę wytwarzały dwa kotły wodnorurkowe Niclausse. Spaliny odprowadzane były przez pojedynczy komin umieszczony na śródokręciu. Układ napędowy miał moc 900 KM, co pozwalało na rozwinięcie prędkości 13 węzłów. Zapas węgla wynosił 75 tony, co dawało zasięg 2700 mil morskich przy prędkości 10 węzłów i 1000 mil morskich przy prędkości maksymalnej. Dodatkowo okręt został wyposażony w trzy maszty o takielunek barkentyny. Okręt był uzbrojony w dwa działa kal. 100 mm L/45 wz. 1893, cztery działa kal. 65 mm L/50 wz. 1891 i cztery działa kal. 37 mm L/23 wz.