František Kordač (ur. 11 stycznia 1852 w Seleticach, zm. 25 kwietnia 1934 w Břežanach) – czeski duchowny rzymskokatolicki, arcybiskup praski, poseł na Rewolucyjne Zgromadzenie Narodowe.

Biografia Młodość i prezbiteriat Studiował teologię i filozofię najpierw w Pradze, a następnie w Rzymie, gdzie uzyskał doktorat z obu kierunków. 15 czerwca 1878 otrzymał święcenia prezbiteriatu i został kapłanem diecezji litomierzyckiej. Początkowo pracował w administracji duchownej w Libercu. W 1885 został rektorem i profesorem seminarium duchownego w Litomierzycach. W 1905 przeniósł się na praski Uniwersytet Karola, gdzie był profesorem filozofii chrześcijańskiej na Wydziale Teologicznym.

Jako filozof był tomistą i scholastykiem. Znany był jako bezkompromisowy apologeta doktryny katolickiej. Współpracował z inteligencką gazetą Vlast o profilu antymodernistycznym. Działał również w sferze polityki jako członek popierającej wyłożoną przez Leona XIII w encyklice Rerum novarum naukę społeczną Chrześcijańsko-Społecznej Partii Ludowej.