Poszczególnym polom odpowiadały postacie, wydarzenia i symbole historyczne, objaśniane w dołączonej broszurze. W grze występowały również informacje o charakterze legendarnym lub anegdotycznym: przy Bolesławie Chrobrym przytoczono podanie o wyszczerbieniu miecza na bramie Kijowa, a pole poświęcone Assarmotowi przedstawiało go jako legendarnego przodka ludów sarmackich. W warstwie narracyjnej Hoffmanowa stosowała wyraziste oceny postaci historycznych: Mieszka II przedstawiono jako władcę, któremu „lepiej [...] przystała kądziel z wrzecionem od miecza i korony”, natomiast Bonę Sforzę określono jako „chytrą i przewrotną Włoszkę”. Przed publikacją gra musiała uzyskać zgodę rosyjskiej cenzury. Dlatego też m.in. ostatnie, 63. pole przedstawiało Królestwo Polskie i Aleksandra I, którego tekst instrukcji określał jako „wskrzesiciela” Polski i twórcę Królestwa Polskiego.
W opracowanym w 1904 roku Piaście zmieniono warstwę historyczną gry i rozszerzono ją o wydarzenia XIX wieku. Nowa wersja ukazała się we Lwowie, znajdującym się wówczas w autonomicznej Galicji w granicach Austro-Węgier, gdzie warunki publikowania polskich treści były znacznie swobodniejsze niż w zaborze rosyjskim.