Zakończenie gry Celem było dokładne dotarcie do ostatniego pola: nr 63 w Assarmocie i nr 61 w Piaście. Jeżeli wynik rzutu przekraczał liczbę potrzebną do osiągnięcia ostatniego pola, po dojściu do niego pionek cofał się o liczbę nadmiarowych punktów. Pierwszy gracz, który dokładnie osiągnął ostatnie pole, zwyciężał i zabierał pozostałą zawartość „płatki”.
Pola planszy Plansza Assarmota liczyła 63 pola, przy czym ostatnie, przedstawiające mapę Królestwa Polskiego, nie zostało na planszy opatrzone numerem i zajmowało powierzchnię dwóch zwykłych pól. Podobnie skonstruowano późniejszego Piasta: ostatnie, 61. pole przedstawiało mapę Polski w XVII wieku (Kabacińska-Łuczak interpretuje takie zakończenie jako służące „ku pokrzepieniu serc”), nie miało widocznego numeru i zajmowało powierzchnię czterech zwykłych pól. Poszczególne pola przedstawiały postacie, wydarzenia lub okresy z historii Polski; część z nich wiązała się również ze specjalnymi nagrodami i karami. Ilustracje nieraz przedstawiały postacie i wydarzenia za pomocą symboli i alegorii.