W tym celu zwieziono i przemieszczono setki tysięcy metrów sześciennych ziemi, spłaszczono i zaokrąglono wzgórza, wypełniono nierówności w dolinach oraz zniwelowano różnice poziomów między wzniesieniami a dolinami. Nad Dramą (Rowem Repeckim) wycięto fragment lasu, w wyniku czego powstały w tym miejscu łąki, zachowane do dziś dzięki regularnemu koszeniu. Pracom ziemnym towarzyszyło nasadzenie około 10 tys. drzew, głównie buków i dębów celem wzbogacenia już istniejącego drzewostanu. Oprócz roślin rodzimych nasadzono również liczne gatunki drzew i krzewów egzotycznych, głównie pochodzenia północnoamerykańskiego i dalekowschodniego, m.in. choinę kanadyjską, daglezję zieloną, cyprysik groszkowy, sosnę wejmutkę, trzy gatunki dębów (czerwony, węgierski i błotny), cztery gatunki klonów (srebrzysty, japoński, pensylwański, cukrowy), tulipanowca amerykańskiego czy magnolię drzewiastą. Całość zaprojektowano tak, aby w miarę oddalania się od nowo wybudowanego pałacu narastało wrażenie płynnego przejścia od założonego przez człowieka parku do naturalnego lasu i łąk.