Rustyk Rzymianin ( lub Rustyk diakon ( – filozof i teolog żyjący w VI wieku; diakon Kościoła rzymskiego. Uważany za najbardziej wnikliwego chrześcijańskiego metafizyka starożytności oraz najwybitniejszego teologa łacińskiego swoich czasów.

Życie Nie są znane daty urodzenia i śmierci Rustyka. Był siostrzeńcem biskupa Rzymu Wigiliusza. Kształcił się w Rzymie, gdzie został wyświęcony na diakona. W latach 547–553 przebywał w Konstantynopolu jako członek delegacji rzymskiej przy dworze cesarskim. W roku 550 został obłożony karami kościelnymi i suspendowany. Związane to było ze sprzeciwem Rustyka wobec potępienia prac teologów antiocheńskich – Teodora z Mopsuestii, Teodoreta z Cyru i Ibasa z Edessy – w czasie sporu o tzw. trzy rozdziały. Po ponad dwóch latach kary nałożone na Rustyka zostały zdjęte.

W roku 553 najprawdopodobniej brał udział – jako obserwator lub ekspert teologiczny – w obradach II soboru konstantynopolitańskiego. Stanowczo sprzeciwiał się przygotowanym przed soborem projektom doktrynalnym. Po zakończeniu obrad publicznie zaprotestował przeciwko podjętym uchwałom oraz krytykował zatwierdzenie tych uchwał przez biskupa Rzymu Wigiliusza.