Dla szczytu Hincova kopa uczynił jednak wyjątek i zmienił jego nazwę na Hińczowy Zwornik.
Dla polskich taterników Hińczowy Zwornik znajduje się w odległym i rzadko odwiedzanym zakątku Doliny Rybiego Potoku. Od słowackiej strony wznosi się nad Wołową Kotlinką i Doliną Hińczową i jest tylko prawie poziomym odcinkiem grani o piarżystych stokach. Tymczasem Hińczowy Zwornik ma całkiem wybitną północno-wschodnią ścianę z obydwu stron ograniczoną kominami. Jeden z nich opada spod Małej Wołowej Szczerbiny, drugi spod Hińczowej Turni. Obydwa w dolnej części są głęboko wcięte. Ściana ma wysokość ponad 200 m i podobną szerokość. Jej dolna część zbudowana jest z gładkich płyt, górna jest łatwiejsza i dość silnie poprzerastana trawkami.
Taternictwo Pierwsze odnotowane wejście prawdopodobnie Katherine Bröske, Simon Häberlein, 11 września 1905 r. Drogi wspinaczkowe Północno-wschodnią ścianą; V w skali UIAA, czas przejścia od podstawy ściany 3 godz. Trudne są tylko dwa pierwsze wyciągi, Południowo-wschodnim zboczem; 0+. czas przejścia z najwyższego piętra Wołowej Kotlinki 30 min, Południową granią z Wołowcowej Przełęczy; 30 min. Grań jest łatwo osiągalna z obydwu stroń. Jej południową część trawersuje Ścieżka Obejściowa.
Przypisy
Kategoria:Turnie i skały polskich Tatr Kategoria:Turnie i skały słowackich Tatr Kategoria:Turnie i skały Tatr Wysokich