Mieszkał między innymi na Majorce, ostatnie lata życia spędził w Walencji.
Wiązany z prostotą i sposobem przekazu naznaczonym pewnym sentymentalizmem, Boneke uznawany za jednego z najbardziej wyrazistych i najpłodniejszych twórców w życiu literackim Gwinei Równikowej, tym krajowym, jak również emigracyjnym. Kojarzony głównie ze swoim dorobkiem poetyckim. W poezji Boneke koncentruje się na motywach uchodźstwa i emigracji, operuje nostalgią, czasem przedstawiając kraj ojczysty jako raj utracony. Poszukuje również tożsamości, zarówno własnej, jak i zbiorowej, choćby przez nawoływanie do jedności ponad podziałami etnicznymi, terytorialnymi czy kulturowymi. Jego eseistyka natomiast przynosi analizę socjopolityczną, w tym tą poświęconą życiu Gwinejczyków w czasie rządów Macíasa Nguemy.
Był autorem szeregu książek, w tym ¿Dónde estás Guinea? (1978), O Boriba (El exiliado) (1982), Susurros y pensamientos comentados: Desde mi vidriera (1983), La transición de Guinea Ecuatorial: historia de un fracaso (1996, wraz z Ferminem Nguemą) oraz antologii poetyckich Sueños en mi selva (1987) i Requiebros (1994), a także opartej na wątkach autobiograficznych powieści El reencuentro: El retorno del exiliado (1985).