Z powodów politycznych prace Boleki nie ukazują się w Gwinei, bądź dystrybuowane są tam ze znacznymi trudnościami.

W swojej twórczości posługiwał się przede wszystkim językiem hiszpańskim, niemniej od początku lat 80. coraz częściej używał w twórczości bubi, języka swojej grupy etnicznej, głównie w tytułach i wtrąceniach, czasem jednak także jako jedyne tworzywo literackie, tak jak w przypadku często analizowanego przez krytyków wiersza N’nepuaoho. Jednocześnie, bronił obecności kastylijskiego w gwinejskiej przestrzeni publicznej, jako czynnika jednoczącego społeczeństwo.

Posiadał również paszport hiszpański, oceniał pozytywnie okres kolonialny. Zaznaczał wszakże, iż czuje się nade wszystko Gwinejczykiem. Jego córką z nieformalnego związku jest muzyczka Concha Buika. Jeden z jego synów, Guillem, w 2017 został wybrany burmistrzem Alaró na Majorce, stając się tym samym pierwszym w historii Balearów burmistrzem pochodzącym z Afryki Subsaharyjskiej.

Był jednym z gwinejskich literatów uchwyconych w filmie dokumentalnym Subvaloradas sin ser vistas.