Owczarek wschodnioeuropejski (VEO, ros. Восточноевропейская овчарка) – rasa psa nieuznana przez FCI, powstała w ZSRR w latach 40 XX w.

Rasa uznana przez Rosyjską Federację Kynologiczną, reprezentującą Rosję w FCI. Podlega próbom pracy.

Rys historyczny W 1904 roku sprowadzono z Niemiec pierwsze osobniki psów rasy owczarek niemiecki, na bazie których rozpoczęto hodowlę. Dążono do uzyskania dobrego psa użytkowego, zdolnego do pracy w trudnych warunkach klimatycznych, do czego nie nadawały się owczarki niemieckie. W tym celu wykorzystano psy importowane oraz miejscowe, o pożądanym fenotypie.

Początkowo wykorzystywane w charakterze psów - sanitariuszy, w 1907 roku zaczęły być używane w charakterze psów służbowych. Rasa szybko stała się jedną z wiodących w kraju, wykorzystywanych w wojsku, straży granicznej i organach MWD oraz gospodarce narodowej. Podczas II wojny światowej, sprawdziła się m.in. w charakterze psów wartowniczych, przeciwpancernych i sabotażowych.

Pierwszy wzorzec został zatwierdzony w 1955 roku.