thumb|Tabliczka nagrobna Stanisława Kublina Stanisław Leon Kublin, ps. „Krak” (ur. 15 kwietnia 1895 w Rzeszowie, zm. 9 czerwca 1979 tamże) – podpułkownik lekarz Wojska Polskiego i Armii Krajowej, działacz niepodległościowy, doktor wszech nauk medycznych.

Życiorys Urodził się w rodzinie Leona, nauczyciela, i Julii z Bednarskich. Był starszym bratem Kazimierza (1897–1918).

W 1913 złożył maturę w c. k. II Gimnazjum w Rzeszowie. W październiku tego roku rozpoczął studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytecie Franciszkańskim we Lwowie.

16 sierpnia 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Został przydzielony do 16. kompanii IV batalionu 2 pułku piechoty. W jego szeregach walczył na froncie karpackim. W styczniu 1915 został wzięty do niewoli pod Zieloną, skąd najpewniej zbiegł. Od maja 1915 był żołnierzem 8 kompanii II batalionu 4 pułku piechoty, awansowany wkrótce do stopnia sierżanta. 17 września 1917, po kryzysie przysięgowym, został wcielony do cesarsko-królewskiej Obrony Krajowej. Służył jako podoficer w 16 pułku strzelców. Jesienią 1917 walczył na froncie rumuńskim, wzięty do niewoli, zdołał zbiec. Na początku 1918 trafił do służby w c.k. Szpitalu Polowym nr 514.