Ukończył sześciomiesięczny Kurs Szefów Służby Zdrowia Wielkich Jednostek przy Wyższej Szkole Wojennej w Warszawie. Na stopień podpułkownika został awansowany ze starszeństwem z dniem 19 marca 1939 i 12. lokatą w korpusie oficerów zdrowia, grupa lekarzy. W tym samym czasie pełnił służbę w 52 pułku piechoty w Złoczowie na stanowisku starszego lekarza. W czasie kampanii wrześniowej walczył jako szef służby zdrowia 12 Dywizji Piechoty. W czasie okupacji był szefem sanitarnym Inspektoratu Rzeszów Armii Krajowej. W 1944 podczas akcji „Burza” organizował szpitale polowe. Za działalność konspiracyjną aresztowany i więziony przez NKWD i UB.
Po wojnie pełnił funkcję naczelnego lekarza w Rzeszowie, a następnie dyrektora Wojewódzkiej Przychodni Specjalistycznej w Rzeszowie. Był wieloletnim nauczycielem w rzeszowskim Medycznym Studium Zawodowym. Zmarł 9 czerwca 1979 roku w Rzeszowie.