Pobita 5 Dywizja Strzelców zmieniła kierunek odwrotu i pod osłoną szpicy bocznej zaczęła omijać miasto od południa.
Pod cegielnią Mielki zorganizowały zasadzkę I i III batalion 1 pułku piechoty Legionów. Wpadła w nią 168 Brygada Strzelców i została rozbita.
W tym czasie polska 4 Brygada Jazdy, wykonując obejście od wschodu, rozbiła pod Dubrowną cofające się pododdziały 6 Dywizji Strzelców. Po południu obrona Lidy wzmocniona została II i III batalionem 5 pułku piechoty Legionów, oraz I/1 pp Leg. Siły te bez trudu odparły natarcie 166. i 167 Brygady Strzelców. Pod osłoną zapadającego zmroku, zdemoralizowane oddziały 56 Dywizji Strzelców rozpoczęły odwrót na południowy wschód. Wraz z nimi ruszyła pozostała część oddziałów 6 Dywizji Strzelców.
Późnym wieczorem do Lidy zbliżyła się sowiecka 21 Dywizja Strzelców i około 22.00 uderzyła na stanowiska pododdziałów 1 i 6 pułku piechoty Legionów. Sowieci opanowali koszary, ale polski kontratak odrzucił ich poza miasto. 21 Dywizja Strzelców cofnęła się do lasów na zachód od Lidy, a zdemoralizowani wysokimi stratami, wyczerpującymi marszami i brakiem amunicji czerwonoarmiści aresztowali swoich komisarzy, wydali ich Polakom i rano 29 września złożyli broń. thumb|Grób Nieznanego Żołnierza w Warszawie.