Awangardy 1 Dywizji Piechoty Legionów dotarły pod Lidę rano 28 września. 6 pułk piechoty Legionów uderzył z marszu na miasto i opanował je. Sztab 3 Armii, z komarmem Władimirem Łazariewiczem na czele, w ostatniej chwili ewakuował się na wschód. Polacy zaczęli organizować obronę Lidy. II batalion kpt. Franciszka Sękara dotarł do południowych rogatek miasta i zorganizował obronę od szosy do koszar, a III batalion mjr. Stanisława Świtalskiego miał ubezpieczać miasto od północnego zachodu. I batalion mjr. Mariana Raczyńskiego wysłał patrole do miasta i skoncentrował się na rynku, stanowiąc odwód pułku.
W tym czasie pod miasto podeszły cofające się spod Grodna siły główne 3 Armii. Jej jednostki, wykrwawione w bitwie pod Krwawym Borem i pozbawione wspólnego dowództwa, wchodziły do walki kolejno i bez współdziałania z pozostałymi oddziałami Armii. Pierwsza rozpoczęła natarcie sowiecka 5 Dywizja Strzelców. Uderzyła na przygotowywane dopiero do obrony pozycje Il/6 pp Leg. i II/1 pp Leg. Nieprzygotowani legioniści utracili koszary i stację kolejową, a sowieccy strzelcy wdarli się do centrum miasta. Około 12.30 do kontrataku wyszły I i III batalion 6 pułku piechoty Legionów i zmusiły nieprzyjaciela do szybkiego odwrotu.