Po przygodnym spotkaniu Teresy z Szymonem Karol zabija ją z zazdrości o Miklosza”.
Problematyka powieści Sono felice są pozornie banalną opowieścią o rozterkach i życiowych rozczarowaniach kobiety w średnim wieku. Osią fabularną powieści jest nieoczekiwane spotkanie głównej bohaterki, Teresy z przyjacielem sprzed lat, Szymonem oraz jego wpływ na relacje protagonistki z mężem, Karolem. Zofia Kozarynowa w recenzji książki pisała następująco: „Wszystko są to sprawy tak spospolitowane w literaturze, tyle omawiane w nieprzeliczonych wariantach, że szkoda słów na nie. I oto wskrzesza je do innego jeszcze życia potęga słowa, jego magia. Nic innego - tylko styl jest racją bytu powieści, on jeden ma moc przetwarzania banału w problem”. Przekonanie o nieuchronnym rozdźwięku między intencją a rezultatem, wyobrażeniem a stanem faktycznym to bodaj zasadniczy wymiar problemowy Sono felice.