Odpadł w kwalifikacjach na mistrzostwach Europy w 2002 w Monachium i na halowych mistrzostwach świata w 2003 w Birmingham.
Grant był mistrzem Wielkiej Brytanii (AAA) w skoku wzwyż w 1989, 1990, 1998 i 2002, wicemistrzem w 1988, 1996, 2001 i 2004 oraz brązowym medalistą w tej konkurencji w 1987, 1991, 1993, 1995 i 2003, a także halowym mistrzem w 1993 i 2003 oraz wicemistrzem w latach 1987–1990. Był również mistrzem UK Championships w 1990, 1991 i 1993 oraz wicemistrzem w 1986, 1988 i 1997.
Sześciokrotnie poprawiał rekord Wielkiej Brytanii w skoku wzwyż do wyniku 2,36 m uzyskanego 1 września 1991 w Tokio. Był to najlepszy wynik w jego karierze. W hali pokonał wysokość 2,37 m (13 marca 1994 w Paryżu).
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Brytyjscy skoczkowie wzwyż Kategoria:Brytyjscy olimpijczycy (Seul 1988) Kategoria:Brytyjscy olimpijczycy (Barcelona 1992) Kategoria:Brytyjscy olimpijczycy (Atlanta 1996) Kategoria:Lekkoatleci na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1988 Kategoria:Lekkoatleci na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1992 Kategoria:Lekkoatleci na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1996 Kategoria:Medaliści Igrzysk Wspólnoty Narodów 1990 Kategoria:Medaliści Igrzysk Wspólnoty Narodów 1998 Kategoria:Brytyjczycy pochodzenia jamajskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Londynie Kategoria:Urodzeni w 1966